Ergenlik yıllarımda, dedem vefat ettikten sonra dört yıl anneannemle yaşadım. Aramızdaki kuşak farkına ve sürekli didişmemize rağmen, keyifle andığım, güzel yıllardı. Anneannem üzerime titrer, bütün düzenini bana göre ayarlardı. O bana kıyamazdı, ben de ona! .
Tabi benim de tipik bir ergen gibi uykularım çok düzensizdi ve tabiki her şeyin doğrusunu ben biliyordum. Anneannem neredeyse her gün ‘Akşam yatmak bilmiyor, sabah kalkmak bilmiyor’ sözüyle uyandırırdı beni, kim bilir kaçıncı seslenmesinde... Bir de her didişmemizi ‘Ben 1 tane söylüyorum, sen 10 tane söylüyorsun’ diye bitirirdi. O zaman gerçekten biterdi tartışma; düşünmeye başlardım, hakikaten çok mu konuştum diye! .
Anneannem farkında olmadan tipik ergen davranışlarını özetlemiş o yıllarda 😊 Şimdi ise annem, benim çocuklarıma bol bol aynı cümleleri tekrar ediyor😊 Yıllar geçer, ben de o zamanları görürsem, tabi ki değişmeyen aile klasiğini yerine getirmeyi planlıyorum. 🙈😊🌿🌼